دغدغه های بسیاری در مدیریت کشور و ادارۀ جامعه وجود دارد که می بایست در بارۀ آنها صحبت کنیم. این توجهات همیشه و در همه حال نزد نخبگان جامعه وجود داشته و خواهد داشت اما متأسفانه به دلایلی برخی به سرانجام نرسیده است. مهمترین علت، عدم انسجام و یکپارچگی یا تداوم و پیوستگی مباحث می باشد. با تغییر دولتها رویه ها عوض شده و اولویتها نیز تغییر می کند. راهی که از قبل پیموده شده رها می گردد و راهی جدید پیش روی ما گشوده می شود بدون آنکه عمیقاً این موضوع یا حتی ترک آن مورد بررسی قرار گیرد. شاید یکی از دلایل آن فرصت و زمان اندک برای رسیدن به نتیجه است. به هر حال آنچه مورد غفلت واقع می گردد بی توجهی نسبت به سرمایه هایی است که بارها خود در این مسیر قرار گرفته اند و اینک می بایست تاوان بی مهریهای مستقیم را بدهند یا در ساز و کار دست و پاگیر اداری مجال تصحیح و تعقیب موضوع را نیابند تدبیر مقام معظم رهبری در نامگذاری امسال به نام سال اتحاد ملی و انسجام اسلامی می تواند ناظر بر این موضوع باشد. به هر حال تلاش نمودیم تا در چارچوب هزار راه رفته و نه نرفته! تلاش نماییم تا حلقه های مفقودۀ این موضوع را شناسایی و در حد توان بکار بندیم......