شهر شیراز قابلیت ها و ظرفیت های بسیار بالایی برای توسعه دارد.

اما متأسفانه همواره نگاه مدیران و مسولین استان توسعه یک خطی بوده و تنها به مسیرهای از قبل پیموده شده در شهرهای دیگر می اندیشند و یا اینکه بدون مطالعه و برنامه به صورت کلیشه ای دست روی شاخه های تعریف شده  می گذارند.

در سال ها ی  گذشته چند موضوع جدید وارد ادبیات توسعه استان شد اما متاسفانه هر کدام در گذر زمان به فراموشی سپرده شده و از لیست اولویت های  استان خارج  میگردد.(وقتی گفته می شود اولویت یعنی :

اولا حضور تمام قد مدیریت ارشد استان تا مجموعه ای ذیل آن تا حصول نتیجه .

ثانیا در نظر گرفتن زمانی کوتاخ جهت تحقق آن موضوع به جهت ابتکار عمل)

یکی از موضوعات نیز توریست درمانی بوده که ابتدا با شور و نشاط خاصی آغاز شد اما متاسفانه بیش از آنکه عملیاتی شود و دولت نقش هدایتی و نظارتی را ایفغا نماید ، در دستان ناپاک سود جویانی قرار گرفت.

تا جاییکه به بی اعتباری این مقوله نزد مشتریان جنوبی مبدل شده است.

فارغ از همه این موضوعات شب گذشته  در یکی از شاهکارهای صدا و سیما ((سریال اغماء)) براحتی از ناکامی پزشکان حاذق شیرازی در زمینه مغزو اعصاب یاد کرده و همچنان از تهران به عنوان قطب پزشکی و جراحی یاد می کند.

اگر چه نمی توان ظرفیت های به غلط جمع شده در پایتخت در همه زمینه ها را انکار کرد اما تا چه زمان می بایست شاهد تشدید تجمیع  خدمات در پایتخت بود؟

و بالا خره واکنش مسئولین استان چیست؟