خدا  رحمت  کند گذشتگان  را مخصوصا ، حاج حمیدی از  اصحاب مسجد الرضا (ع)

همه کسانی که سالها  قبل بعد از  اقامه نمازها  حضور داشتند می شنیدند که تعقیبات نماز ها را با  صدایی رسا قرائت مینمود .

روز بیست و نهم ماه  مبارک  رمضان هم  که می شد،این دعا را  بشدت و تکرار خاصی قرائت می کرد ،  همه بر این باور  بودیم که با این  سبک مناجات  ، فردا حتما عید است.

اللهمّ غَشّني فیه بالرّحْمَةِ  (خدا یا مرا در این  روز به رحمت بی پایانت بپوشان)

اما از همه مهمتر؛ عبارات  بعدی این دعاست که می بایست همه ی ما از خداوند تبارک و تعالی بخواهیم که:

وطَهّرْ قلْبي من غَياهِبِ التُّهْمَةِ  (ودلم را از تاریکیهای تهمت پاک گردان)

هر کس به روشی مورد آزمایش قرار میگیرد ، برخی از مومنین و جوانان که این ماه مبارک را به عبادت گذرانده و اعمال مستحب را به نیکی انجام میدهند متاسفانه خواسته یا نا خواسته اسیر و گرفتار گناهان کبیره می شوند.

غیبت ، تهمت و دروغ از آفتهای جدی است که اثر همه اعمال نیک را زایل می سازد.

چه تعلیم و تذکری والاتر و شایسته تر از این که در دعای این روز و در پایان یکماه عبادت  بدان اشاره شده است.

دین مبین اسلام مجموعه ارزشمندی از دستورات و سفارشات الهی است که می بایست تلاش نمود ، تمام و کمال رعایت گردد.

و از  همه مهمتر حق الناس را لحاظ نماید .

نباید غوغا ها  و جنجا لهای سیاسی و اجتماعی ما را در موضع تهمت قرار داده و بدون تحقیق و یقین  قلبی و درک صحیح تکالیف به راحتی ثوابی را به گناهی بفروشیم.

پس از خدای رحیم خود باز بخواهیم که :

وطَهّرْ قلْبي من غَياهِبِ التُّهْمَةِ يا رحيماً بِعبادِهِ المؤمِنين.